ធ្វើស្រែនឹងទឹក ធ្វើសឹកនឹងបាយ

ធ្វើស្រែនឹងទឹក ធ្វើសឹកនឹងបាយ

FARMING RICE WITH WATER,

WAR WAGED WITH FOOD/RICE

Well, this expression, in my view, it is asking for a strategic planning according to what is being planned whether it is for “Farming, or Waging War” given that there are significant elements inter-related to both survivability and/or favorable outcomes/success.

“Rice Farming”.

In Cambodia, main source of daily nutritional food is rice. However, people don’t eat rice alone. Cooked rice serves as a main food, normally served along with other nutrients and/or vegetables such as meats, fish, seafood and so forth. But the question is “How is rice coming to our plates” ? This question is similar to the Western countries people who may ask “ How the potatoes” are becoming mashed potato or fried on our plate, and such, also.

Rice is a kind of seed that needs “Water” to survive and to produce grains. There are more than one way to grow rice. But I’ll address only to what’s pertinent to this Expression – Farming Rice with Water.

The Strategic Planning is being called upon by this expression – Knowing where and/or how to sustain the viability of what’s being grown/planned is the key—Water/Key Elements. If there is none, it wouldn’t be a viable plan to pursue! Or, simply put, “Alter Your Course – Plan according to what is feasible!”. Or, use our head, not our heart..! Without water, There shouldn’t be any farming because the water is the primary factor to successful “Farming”! – A Vital Ingredient that can not do without!!!

Executing a Plan and/or a Decision only when all crucial parts/essential factors are in place, ensuring success!

The second part of this expression is similar, so there is no need to articulate it any further.

B Boy

10-26-09

សួស្ដីឆ្នាំថ្មី

ទំពក់វាទៅ ទើបព្នៅវាជ្រុះ

គណិតសាស្ត្រ - រូបមន្តតេជោ

Hun Sen's ACU(Anti-Corruption Unit) - ដោយ​ ខ្លឹម ច័ន្ទ

“មេ” សែនខ្វាក់

ស្រឡាញ់ស្រីខ្លីវិជ្ជា

ស្រឡាញ់ស្រីខ្លីវិជ្ជា

ឧទ្ទេសកម្មៈ

ច្បាប់ទម្លាប់ទាំងឡាយរមែងបង្កើតឡើងក្រោយពេល “អំពើ” ដែលបានកើតរួចមកហើយ ពោលគឺ លទ្ធផលនៃ

អំពើនោះ ដែលជាបុព្វហេតុញ៉ាំងឲ្យមានការហាមប្រាមនានា រហូតដល់មានពិន័យទណ្ឌកម្មផ្សេងៗជាដើម។

បើទោះជាដឹងថានឹងត្រូវរងទោសទណ្ឌដូច្នោះក្ដី ជនមួយចំនួននៅតែភ្លាត់ បណ្ដាលឲ្យខ្លួនរងទទួលនូវទោស

ទណ្ឌនោះជៀសវាងពុំបាន ។ ការបណ្ដុះផ្សាំនូវសុភាសិតនេះ ក៏ពុំមានដំណើរខុសប្លែកពីការបង្កើតច្បាប់នានា

នៅក្នុងសង្គមឡើយ -- ការណែនាំពីហេតុ និងចង្អុលបង្ហាញនូវផលដែលអាចកើតឡើង យោលទៅតាមទិន្នផល

ដែលកើតមានឡើងរួចមកហើយ!

“សុភាសិត” ជាពាក្យក្លាយមកពីភាសាបាលី មានន័យថា “ដំបូន្មានល្អ”​ ។ គ្រប់សុភាសិតទាំងអស់នៃសង្គម

 ឥតមានគោលបំណងអាក្រក់ឡើយ។

បទវិភាគៈ

Definition: (Proverb)= a well-known saying that gives good advice  or expresses a supposed truth.

“ស្រឡាញ់ស្រីខ្លីវិជ្ជា​” គឺជាដំបូន្មានត្រង់ៗសម្រាប់បុរស ។ តើព្រោះហេតុអ្វី?

បើយើងចោលភ្នែកជុំវិញសង្គមខ្មែរយើងក្ដី សង្គមពិភពលោកក្ដី ទាំងបច្ចុប្បន្ននិងអតីតកាល..តើយើងឃើញស្ត្រី

មានប៉ុន្មានភាគរយដែរ ដែលទទួលតំណែងជាអ្នកនាំមុខ ឬជាអ្នកដឹកនាំ ទាំងក្នុសង្គមគ្រួសារនិងប្រទេសជាតិ?

តិចតួចណាស់មែនទេ? ដូច្នេះតើយើងអាចសន្និដ្ឋានបានថា “សុភាសិត” នេះជាទស្សនៈសង្គមក្នុងគ្រាមួយ

សម័យមួយ បានឬទេ? មតិភ្ទាល់របស់ខ្ញុំគឺៈ ពឹតជាអាច... ។ ក្នុងតួនាទីរបស់ខ្លួនជាអ្នកនាំមុខ ឬដឹកនាំ តើត្រូវមាន

គុណសម្បត្តិអ្វីខ្លះ? ឆ្លើយឲ្យចំគឺ ពុំមែនគ្រាន់តែកើតមកជាប្រុសនោះ​ នឹងមានគុណសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ឡើយ...។ វិជ្ជា គឹជាចម្លើយសម្រាប់មនុស្សប្រុស! សុភាសិតនេះចង្អុលប្រាប់ផ្លូវឲ្យកូនប្រុសស្វះស្វែងរកវិជ្ជា... និងបង្ហើបប្រាប់ពី

ផលវិបាកផ្សេងៗក្នុងដំណើររៀនសូត្រផងដែរ! “សេចក្ដីស្នេហា” ក៏គឺជាកត្តាមួយត្រូវជៀសវាងក្នុងពេលកំពុងសិក្សា

...តើហេតុអី?

សេចក្ដីស្រឡាញ់ ឬស្នេហារវាងបុរសនិងស្ត្រី ពឹតជាមិនរើសពេលវេលាទេ... ហើយសុភាសិតនេះក៏ពុំបានហាមឃាត់

ដាច់ខាតនោះដែរ  តែឲ្យចេះថ្លឹងថ្លែងប៉ុណ្ណោះ ។ តើការសិក្សា ឬការទទួលនូវមនោរម្មណ៍ក្រោមឥទ្ធិពលស្នេហា..?

 ព្រោះធាតុទាំងពីរពុំសូវធ្វើដំណើរស្របគ្នា ហើយទទួលនូវទិន្នផលល្អដូចគ្នាទាំងពីរឡើយ!

បដិគារវកិច្ចៈ

ខ្ញុំបានអានអត្ថបទរបស់ប្រីយ៍មិត្តទាំងអស់ដែលបាន​ Posted ដោយរីករាយ ។ សូមអរគុណ!

ខ្ញុំក៏សូមឆ្លៀតឱកាសនេះដែរ ឆ្លើយតបជូនចម្ពោះមតិខ្លះៗរបស់ប្រីយមិត្តដែលបានលើកឡើងថា៖ “

១) ស្នេហាជាថាមពល ជម្រុញមោទនភាពឲ្យសិក្ខាកាមជនទាំងឡាយរឹតតែមានសន្ទុះតស៊ូ...

២) នៅបស្ចឹមប្រទេស ... ពួកគេមានសង្សារពីរបីជាហូរហែ តែគេនៅតែអាចបញ្ចប់ការសិក្សាបាន..។

“ស្រឡាញ់ស្រីខ្លីវិជ្ជា​”

“សេចក្ដីស្រឡាញ់ ឬស្នេហា” រមែងមានឫសកែវរបស់វាគឺ “កម្មសិទ្ធិ” រីឯមែកធាងរបស់វាឃើញជា

អាទិ៍ដូចជា៖ គ្រប់គ្រងរក្សា មានភាពប្រច័ណ្ឌ..នានា ។ល។ ចំណែកផលផ្លែផ្ការបស់វា

ក៏យើងឃើញនិងទទួលនូវមនោរម្មណ៍ផងដែរ ដូចជាចិត្តិន្ទ្រីយារម្មណ៍ ​អារម្មណ៍ទទួលខាងផ្លូវចិត្ត ជាដើម។

តើសេចក្ដីស្នេហាថិតថេរឬទេ? តើយើងអាចចាត់ទុកថា សេចក្ដីស្នេហាជាបន្ទុកផ្លូវចិត្តបានឬទេ?

ខ្ញុំសូមទុកឲ្យប្រីយ៍មិត្តធ្វើការពិចារណាចុះ នៅលើសំណួរនេះ!

ការសិក្សា... ហេតុអីបានជាសុភាសិតនេះចុចដៅតែទៅលើបុរសឲ្យជាអ្នកសង្វាតឱហាតចម្ពោះចំណេះវិជ្ជា?

ដំណើរសង្គមក្នុងយុគមួយ សម័យមួយ...តម្រូវដូច្នោះ! បុរសមានវិជ្ជាជាសម្បត្តិ  រីឯស្ត្រីវិញមានសម្ផស្ស

និងចរិយាល្អជាធនធាន!

ឆន្ទៈរបស់សុភាសិតៈ វិជ្ជាជាគោល ជាពិសេសចម្ពោះបុរស!

ស្នហាអាចជាឧបស័គ្គសម្រាប់ការសិក្សារបស់អ្នក​ ។ ការដាំបណ្ដុះចំណេះវិជ្ជាក្នុងអារម្មណ៍របស់អ្នក

មានភាពលំបាករួចស្រេចហើយ.... ត្រូវមានវិរយភាពទើបបានសម្រេច! រីឯសេចក្ដីស្នេហាក៏គឺជាបន្ទុក

សម្រាប់អារម្មណ៍របស់អ្នកដែរ! សេចក្ដីស្នេហាមិនថិតថេរទេ... នៅពេលសេចក្ដីស្នេហាមានការវិបល្លាស

អារម្មណ៍ជាសុខទាំងឡាយដែលអ្នកធ្លាប់បានទទួល និងត្រូវបានជំនួសដោយសេចក្ដីទុក្ខ ញាំញីបំបែកនូវ

ការព្យាយាមរបស់អ្នកចម្ពោះការសិក្សាពុំលែងឡើយ! នេះក៏មានភាសិតមួយទៀតស្ដីថា៖ “ស្រ្តីជាសត្រូវ

ចម្ពោះការសិក្សា” ឬក៏ “បុរសជាសត្រូវចម្ពោះការសិក្សា” ផងដែរ!

ប៊ី ប៊យ

ទំពក់វាទៅ មិនប្រាកដថាព្នៅវាជ្រុះឡើយ - ដោយ កុលាប

រង្ស៊ី ឬ វៀត..

អ្នកមាន និង អ្នកក្រ - ដោយៈ កុលាប

វន្ទាន បដិវន្ទានំ =ការសំពះទៅ រមែងបានទទួលនូវការសំពះតប

វន្ទាន បដិវន្ទានំ =ការសំពះទៅ រមែងបានទទួលនូវការសំពះតប

សុភាសិតបាលី

បទព្រហ្មគីត

ហៃកូនស្ងួនប្រុសស្រី                                    ផ្ចង់ស្មារតីពាក្យឪផ្ដាំ

ភាសិតខ្មែរណែនាំ                                        ចូរកូនចាំដូច្នេះថា៖

វន្ទា ដៃសំពះ                                              ដល់ចាស់ៗព្រឹទ្ធាចារ្យ

បន្ទន់ឱនកាយា                                          ព្រមវាចា ជម្រាបសួរ!

កាលឃើញកាយវិកា                                    ភាពរាបសារកូនសមគួរ

ពុំលែងគាត់តបសួរ                                      ថ្លែងការគួរវិញប្រាកដ!

ភាសិតមួយក៏ស្ដី                                         ថោកអ្វីដៃ ថ្លៃអ្វីមាត់

ជាកិច្ចអនុវត្តិ                                              ងាយបំផុត តែគុណល្អ

សំពះមិនធ្ងន់អ្វី                                           ឯសម្ដីក៏មិនក្រ

ឥរិយា គាប់បវរ                                           ញាតិផងក៏ សតបវិញ!

ប៊ី ប៊យ

03/26/2010



ប្រាសាទព្រះវិហារធ្លាក់ឈឺធ្ងន់ធ្ងរ - ដោយៈ ខ្លឹម ច័ន្ទ

ប្រាសាទព្រះវិហារក្រៀមក្រមក្នុងចិត្ត - ដោយ ខ្លឹម ច័ន្ទ

ភ្នំពេញអាប់អន់សម្ផស្ស - ដោយ ខ្លឹម ច័ន្ទ

វាចាស្រូវ